Connect with us

science

Psychologia: te wydarzenia mogą zmienić osobowość

Published

on

Ocena danych
Te cztery życiowe doświadczenia mogą na zawsze zmienić osobowość

Wyjątkowe chwile w życiu mogą zmienić osobowość.

© coldsnowstorm / Getty Images

Nasza osobowość wyraża się wcześnie – i czy jest to zatem nieodwracalna część istoty ludzkiej? Przeczą temu międzynarodowi badacze, którzy ocenili dane z Australii. Rezultat: cztery wydarzenia życiowe, które mogą zmienić naszą osobowość.

Komunikatywny i ekstrawertyczny, spokojny i introwertyczny, zrzędliwy, zrzędliwy miś czy wiecznie szczęśliwe słońce? Nasza postać uformowała się wcześnie, przynajmniej takie było do tej pory założenie. Jednak międzynarodowy zespół naukowców jest przekonany, że odkrył nowe podejście. Dlatego ocenili wyniki Australijska ankieta HILDA koniec.

za Hilda (Dynamika rodziny, dochodów i pracy w Australii) ukrywa badanie społeczno-ekonomiczne na temat 7700 rodzinBadanie powstawania ubóstwa, przejścia na emeryturę, zmian w zdrowiu fizycznym i psychicznym oraz dystrybucji bogactwa. Naukowcy wykorzystali ten duży zestaw danych, aby odpowiedzieć na pytanie: Jaki jest wpływ głównych wydarzeń życiowych na osobowość? Czy to jest nieodwracalne? A może doświadczenia zewnętrzne wpływają na osobowość?

Aby odpowiedzieć na pytanie, naukowcy wykorzystali „twoja dłoń”, pięć uniwersalnych normatywnych modeli osobowości, do których należą: otwartość, sumienność, ekstrawersja (stopień, w jakim osoba zwraca się na zewnątrz. Stąd określenie ekstrawertyk), ugodowość i neurotyczność (stąd nazwa neurotyczny, czyli lękliwy, temperamentny, każdy poruszający się Wewnątrz spektrum znajduje się pięć podstawowych cech osobowości, ale zespół badawczy uważa, że ​​możemy zmienić bieg życia.

Aby to zrobić, zidentyfikowali cztery kluczowe momenty w życiu, które można rozważyć.

1. Cierpienie finansowe

Zespół naukowy odkrył, że osoby z problemami finansowymi stały się bardziej otwarte. Ale to nie wszystko: stracił też przytomność. Ponadto trudności finansowe sprawiły, że mężczyźni byli bardziej niespokojni emocjonalnie. Kobiety pozostały stabilne emocjonalnie.

2. Małżeństwo

Według ekspertów ślub ma ogromny wpływ w szczególności na kobiety. Więź małżeńska sprawiała, że ​​kobiety były bardziej niestabilne emocjonalnie i mniej troskliwe w kontaktach z ludźmi. A co z mężczyznami? Badacze nie byli w stanie znaleźć w nim żadnych konkretnych zmian.

3. Choroba

Poważna choroba również odciska piętno na postaci. To radykalne doświadczenie ma ogromny wpływ zwłaszcza na kobiety: stały się one średnio trzy razy bardziej ekstrawertyczne niż mężczyźni w podobnej sytuacji. Choroba w środowisku rodzinnym odbiła się również na kobietach, a to wydarzenie sprawiło, że stały się bardziej otwarte. Mężczyźni natomiast tego nie zmieniają, zdaniem zespołu ekspertów.

4. Zainteresowanie

Eksperci twierdzą, że przejście z życia zawodowego na emeryturę jest szczególnie ważne dla mężczyzn. Ponieważ emerytura sprawiłaby, że mężczyźni byliby mniej taktowni i mniej sympatyczni. Więc zamieniają się w gniewnych starców. Z drugiej strony kobiety wydają się mieć mniejszy wpływ na emerytury. Tutaj naukowcy nie znaleźli zmiany osobowości.

Skoki spadochronowe, fotografia, ogrodnictwo, sporty zespołowe: te hobby świetnie prezentują się w Twoim CV.

kg

READ  Skuteczność szczepienia koronowego: wiek, płeć i masa ciała (BMI) wpływają na ochronę szczepień
Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

science

Połączenie galaktyk karłowatych: naukowcy odkrywają charakterystyczne gromady kuliste

Published

on

połączenie galaktyk karłowatych
Naukowcy odkrywają charakterystyczne gromady kuliste

Wielki Obłok Magellana to galaktyka sąsiadująca z Drogą Mleczną. Tam naukowcy natknęli się na gromadę kulistą, jedyny świadek połączenia dwóch małych galaktyk. Odkrycie potwierdza regułę w kosmologii.

Gromada kulista NGC 2005 to dziwny gaz w Wielkim Obłoku Magellana, małej galaktyce sąsiadującej z Drogą Mleczną. Obserwacje przeprowadzone przez międzynarodowy zespół naukowców pokazują, że skład chemiczny jej gwiazd znacznie różni się od składu innych gromad gwiazd w galaktyce karłowatej. W związku z tym powinny to być pozostałości mniejszej galaktyki, która połączyła się z Wielkim Obłokiem Magellana, Tak więc naukowcy z czasopisma „Nature Astronomy”. Widzisz to jako afirmację „hierarchicznego scenariusza” kosmologii.

„Następnie obserwowane przez nas duże galaktyki osiągnęły swoją ogromną masę, łącząc się z wieloma mniejszymi galaktykami” – wyjaśniają Alessio Mucciarelli wraz z kolegami z Uniwersytetu Bolońskiego we Włoszech. „Ale ten proces powinien zachodzić również w galaktykach mniejszych satelitów, takich jak Obłoki Magellana”. Widać to w symulacjach komputerowych ewolucji kosmicznej – ale jak dotąd nie ma obserwacji, które dowodzą takich połączeń w galaktykach karłowatych.

Mucciarelli i współpracownicy przebadali 11 gromad kulistych w Wielkim Obłoku Magellana i 15 gromad kulistych w Drodze Mlecznej, korzystając z własnych obserwacji i danych archiwalnych z Bardzo Dużego Teleskopu ESO w Chile. Gromady kuliste to niezwykle gęste gromady kilku tysięcy gwiazd. “Ze względu na swoją gęstość mogą przetrwać połączenia przez miliardy lat” – podczas gdy mniejsza galaktyka, która przebiła się przez większą, już w tym czasie rozpadła się bez śladu – twierdzą naukowcy.

„duże różnice chemiczne”

Zgodnie z oczekiwaniami skład chemiczny gwiazd w gromadach kulistych Drogi Mlecznej i Wielkiego Obłoku Magellana znacznie się od siebie różni, ponieważ obie galaktyki mają różne historie ewolucyjne. Mucciarelli postrzega to jako potwierdzenie, że gromady kuliste są dobrze przystosowane do badania ewolucji galaktyk. Istnieje jednak anomalia wśród gromad kulistych Wielkiego Obłoku Magellana: NGC 2005 nie pasuje do innych gromad galaktyki karłowatej.

„Oczywiste różnice chemiczne między NGC 2005 a innymi gromadami kulistymi pokazują, że musiały istnieć tutaj dwie bardzo różne ścieżki ewolucyjne” – powiedzieli Mucciarelli i współpracownicy. NGC 2005 nie mogła powstać w tym samym środowisku, co inne gromady gwiazd. Zamiast tego niższy udział ciężkich pierwiastków pokazuje, że NGC 2005 pochodzi ze znacznie mniejszej galaktyki, w której formowanie się gwiazd zachodziło wolniej niż Wielki Obłok Magellana.

Tak więc NGC 2005 jest jedynym zachowanym świadkiem połączenia małej galaktyki z Wielkim Obłokiem Magellana. Nie ma już śladu po samej małej galaktyce, ponieważ proces ten miał miejsce podobno miliardy lat temu. Zgodnie z przewidywaniami scenariusza hierarchicznego, nie tylko duże galaktyki, ale także galaktyki karłowate rosną w wyniku fuzji.

READ  Kolejna prezentacja dotyczy choroby Covid-19
Continue Reading

science

Leczenie raka lekami przeciwdepresyjnymi: badanie bada nową formę leczenia

Published

on

  • Nowa nadzieja dla raka okrężnicy i trzustki
  • umiejętność Leki przeciwdepresyjne spowalniają wzrost guza?
  • Leki przeciwdepresyjne na raka: Pierwsza obiecująca egzaminy z myszami

Obecne badania nad leczeniem raka w ramach badania pacjentów dają nadzieję na nową formę leczenia: Według szwajcarskich naukowców znany antydepresant „Prozac” może zapobiegać rozwojowi guzów okrężnicy i raka trzustki. Udowodniły to przynajmniej pierwsze obiecujące testy na myszach.

Leki przeciwdepresyjne na raka: mówi się, że Prozac spowalnia wzrost guza

Sprawę zbadał zespół badawczy z Uniwersytetu w Zurychu W niedawnym badaniuJak serotonina wpływa na komórki rakowe. Serotonina znana jest również jako „hormon szczęścia” i odpowiada przede wszystkim za nasz nastrój. Osoby z niskim poziomem serotoniny mogą cierpieć na depresję. Tak wiele popularnych antydepresantów zaczyna się tutaj. Często są inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i zwiększają poziom serotoniny w mózgu.

Jednak większość serotoniny jest wytwarzana w wyściółce jelit i magazynowana w płytkach krwi. Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) zwiększają poziom serotoniny w mózgu, zmniejszając w ten sposób poziom serotoniny w płytkach krwi. Naukowcy odkryli, że komórki rakowe wykorzystują serotoninę przekaźnikową do kamuflowania się przed komórkami odpornościowymi.

W jaki sposób antydepresyjna fluoksetyna, lepiej znana jako Prozac, może pomóc w walce z rakiem? Ponieważ antydepresanty obniżają poziom serotoniny w płytkach krwi, nowotwory nie mogą już używać substancji przekaźnikowej. W eksperymentach na myszach naukowcy odkryli, że wzrost guza znacznie spowolnił u myszy i że więcej limfocytów T migrowało do guzów, aby walczyć z rakiem.

Blokery serotoniny pomagają zidentyfikować komórki rakowe

„Leki przeciwdepresyjne i inne blokery serotoniny powodują, że komórki odpornościowe ponownie rozpoznają komórki rakowe i skutecznie je eliminują” – wyjaśnia jeden z naukowców biorących udział w badaniu. Może spowolnić wzrost raka okrężnicy i trzustki u myszy.

Porada dla książek: komórki rakowe nie lubią jagód — sprawdź Amazon

„Nasze wyniki dają nadzieję pacjentom chorym na raka, ponieważ stosowane leki zostały już zatwierdzone do użytku klinicznego” – mówi badacz Pierre-Alain Clavin. Mam nadzieję, że rozpoczną się również badania kliniczne leki przeciwdepresyjne na raka Zacznij wkrótce.

READ  Kolejna prezentacja dotyczy choroby Covid-19

Interesujące również: Antybiotyki zwiększają ryzyko raka okrężnicy: badanie pokazuje związek

Artykuł zawiera linki afiliacyjne

*Uwaga: W redakcji zawsze szukamy produktów przydatnych dla naszych czytelników. Linki podane w tym artykule i oznaczone ikoną koszyka na zakupy lub gwiazdką są nazywane linkami partnerskimi/linkami sponsorowanymi. Jeśli klikniesz na jeden z tych linków i dokonasz z niego zakupu, otrzymamy prowizję od sprzedawcy. To nie zmienia ceny dla Ciebie. Nasze raporty redakcyjne są przede wszystkim niezależne od obecności lub wysokości prowizji.

Continue Reading

science

Statek kosmiczny NASA dokonuje ekscytującego odkrycia na Marsie: „Jedna z największych rozwiązanych zagadek”

Published

on

Łazik „Persevere” dokonał przełomowego odkrycia na powierzchni Marsa. (obraz archiwalny)

© UIG / Imago

Podczas swojej misji na Marsa łazik „Perseverent” NASA dokonuje „kluczowej obserwacji”, która zdumiewa badaczy.

CAssel/Pasadena – łazik „Perseverance” NASA czeka na ważne misje w Mars*. Musi między innymi szukać oznak wczesnego życia drobnoustrojów na Czerwonej Planecie oraz badać geologię i dawny klimat Marsa. Łazik odpowiedział już na ważne pytanie pierwszymi obrazami, które wysłał z powrotem na Ziemię, jak donosi teraz NASA. Nagrania i towarzyszące im badania zostały opublikowane w czasopiśmie naukowym.

„Jest to główna obserwacja, która zapewnia nas raz na zawsze, że w kraterze Jezero istniała delta jeziora i rzeki” – powiedział naukowiec Nicholas Mangold, główny autor badania, w wiadomości z NASA. Dziś krater Jezero, w którym Perseverance wylądował w lutym 2021 roku, jest bardzo suchy. Ale kiedy pojawiła się tam woda, eksperci wywnioskowali z nagrań łazika marsjańskiego. Tak więc krater Jezero 3,7 miliarda lat temu był jeziorem zasilanym przez małą rzekę.

Łazik „Wytrwały” NASA: Krater Jezero na Marsie był kiedyś jeziorem

Nagrania pokazują również ekspertom, że jezioro musiało być potężną powodzią. Według naukowców, którzy pracowali z Mangoldem nad swoimi badaniami, powodzie te niosły duże kamienie przez wiele kilometrów wzdłuż rzeki i osadzały je w jeziorze, gdzie do dziś można je znaleźć.

To nie przypadek, że „wytrwałość” trafia w dziesiątkę tuż po jej przybyciu. Miejsce lądowania w kraterze Jezero zostało wybrane przez ekspertów NASA na podstawie podejrzeń, że kiedyś tam płynęła woda. Nagrania z orbiterów Marsa wykazały wcześniej, że krater Jezero wygląda jak suche jezioro* Połączony z deltą rzeki.

Misja na Marsa: odkrycie łazika NASA nie było przypadkiem

„Łazik rozwiązał jedną z największych zagadek, nie ruszając się nigdzie”, mówi planetolog Benjamin Weiss. „Dopóki tam nie dotarliśmy, pytanie zawsze brzmiało: czy krater kiedykolwiek był jeziorem?”

READ  Kolejna prezentacja dotyczy choroby Covid-19

Eksperci od Marsa uważają, że woda na powierzchni Czerwonej Planety kiedyś istniała, ale wyschła około 3,5 miliarda lat temu. W tym czasie, zgodnie z obecnym stanem badań, Mars tracił swoje pole magnetyczne i stopniowo tracił atmosferę. Załóż inną teorię Mars był zbyt mały, by utrzymać wodę na stałe*.

Tak wygląda dzisiaj krater Jezero na Marsie. Statek kosmiczny NASA „Perseverance” wylądował w suchym jeziorze.

© NASA/JPL

Statek kosmiczny NASA na misji na Marsa: „Wytrwałość” ma odwiedzić dawną deltę rzeki

Tymczasem łazik Perseverance przebył około 2,6 kilometra w głąb krateru Jezero, a jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, zobaczysz również skały, które zebrał z daleka, aby z bliska rozwiązać zagadkę jeziora. Łazik ma udać się do dawnej delty rzeki, aby pobrać tam próbki gleby. Eksperci uważają, że osady z dawnego jeziora mogą zawierać ślady minionego życia w wodzie. Dlatego „wytrwałość” powinna również zbierać takie próbki. „Teraz mamy okazję poszukać skamieniałości” – wyjaśnia Tanya Bosak z Massachusetts Institute of Technology.

Próbki gleby zebrane przez Perseverance będą przechowywane przez łazik na Marsie, a przyszła misja zwróci próbki z Marsa na Ziemię, gdzie mogą być bezpośrednio badane przez naukowców. “Zdobycie kamieni, w których mamy nadzieję znaleźć ślady życia, zajmie trochę czasu. To maraton z ogromnym potencjałem” – kontynuował Boussac.

Wyobrażasz sobie krater Jezero na Marsie badany zgodnie z najnowszymi odkryciami.

© NASA / JPL-Caltech / MSSS / LPG

Łazik marsjański NASA: „Wytrwałość”: próbki gleby do wysłania na Ziemię

Do tego czasu jednak badania muszą opierać się na „wytrwałości” i starszym łaziku NASA Curiosity, który prowadzi badania w innym regionie Marsa. „Lepsze zrozumienie krateru Jezero jest kluczem do zrozumienia zmieniającej się hydrologii na tym obszarze” – powiedział wytrwały naukowiec Sanjeev Gupta w oświadczeniu NASA. „Może to dostarczyć cennych informacji o tym, dlaczego cała planeta wysycha”.

READ  Statek kosmiczny NASA dokonuje ekscytującego odkrycia na Marsie: „Jedna z największych rozwiązanych zagadek”

Wszystkie ważne wiadomości Z newsletterem otrzymasz astronomię i podróże kosmiczne* Bezpośrednio w Twojej skrzynce pocztowej.

Weiss ma też inną nadzieję: możliwe, że znajdziemy czas w skale, kiedy krater „przeniósł się z nadającego się do zamieszkania środowiska podobnego do Ziemi do tego zdewastowanego pustkowia”, wyjaśnia. Te ruiny mogą służyć jako zapisy tego przejścia. Nigdy wcześniej nie widzieliśmy tego nigdzie indziej na Marsie. (zakładka) *ojciec jest pokazem IPPEN.MEDIA.

Continue Reading

Trending