Po rozpoczęciu sezonu od dwóch porażek z rzędu Spurs nie przegrali od: dwunastu meczów, dwunastu zwycięstw, pierwszego miejsca na Zachodzie i największej różnicy punktowej w całej NBA (4. atak, 3. obrona). Krótko mówiąc, wszystkie światła są zielone, prawda? Nie tak szybko…
„Łatwy” kalendarz
Pierwszą rzeczą do zrobienia, gdy zespół ma na swoim koncie serię zwycięstw, jest przejrzenie harmonogramu i sprawdzenie jakości przeciwników w trakcie serii. Jedyne, co możemy powiedzieć, to to, że Spurs skorzystali z bardzo lekkiego programu w ciągu ostatnich trzech tygodni.
12 zwycięstw z rzędu San Antonio:
- @Dallas (122-106)
- kontra Sacramento (130-103)
- @ Utah (117-111, dogrywka)
- kontra Minnesota (121-111)
- kontra Utah (119-97)
- kontra Dallas (112-111)
- @Sacramento (124-109)
- @Portland (125-103)
- @Phoenix (122-96)
- @Chicago (124-119)
- kontra Golden State (123-85)
- @ Utah (110-102)
W losowaniu są więc trzy zwycięstwa z najgorszą drużyną Zachodu (Jazz, obciążony kilkoma kontuzjami i tylko remis), dwa sukcesy z biednymi Kings, zwycięstwo w Chicago (przedostatnie na Wschodzie, rekord 3-10), zwycięstwo z Golden State pozbawionym Stephena Curry’ego, kolejne z Wilkami bez Anthony’ego Edwardsa i Rudy’ego Goberta, a także sukces z ogólnie przeciętnymi Suns na początku sezonu. Jedno z dwóch zwycięstw nad Dallas odnieśli także bez Coopera Flagga i Kyriego Irvinga.
Wszystko po to, aby powiedzieć, że poza wielkim zwycięstwem w Portland i tym wyrwanym u siebie z Mavs z Wembanyamą w trybie „Wilt”, Spurs w tej serii nie trafili wielu osób. W niektórych meczach nawet trochę się ociągali, jak ostatnio przeciwko Utah (prowadzenie na początku czwartej kwarty) i Chicago (prowadzenie do przerwy 14 punktami), zanim zmienili biegi, aby zapewnić sobie najważniejsze rzeczy.
„Czasami trzeba wygrać nieczysty mecz, jeśli chcesz powiązać kilka zwycięstw z rzędu. Dobrze, że naszym zawodnikom udało się wygrać pomimo trudnego meczu. » – Mitch Johnson, trener Spurs po meczu z Utah
Jak mówi trener San Antonio, są dni, kiedy trudniej jest zagrać najlepszą koszykówkę w sezonie zasadniczym obejmującym 82 mecze. Walka jeden po drugim, nieobecności, wieczór bez, nadmiernie zmotywowany przeciwnik… Wiele powodów może to wyjaśnić. Dwanaście zwycięstw z rzędu to wciąż dwanaście zwycięstw z rzędu, niezależnie od przeciwników. Dlatego nie powinniśmy przyjmować tego za pewnik.
Jednak ten „łatwy” kalendarz pokazuje również, że na bieżące wyniki należy spojrzeć z odpowiedniej perspektywy. Spurs są dobrzy, bardzo dobrzy, ale może jeszcze nie tak dobrzy, jak wskazuje na to ich seria. Kolejne mecze, wieczorem z Detroit, a następnie z Lakers i Celtics pod koniec listopada, posłużą jako testy.
Przypominamy, że dwie porażki na początku sezonu miały miejsce u siebie z Oklahoma City i Houston…
Grafika przedstawiająca San Antonio Spurs, którzy po serii 11 zwycięstw z rzędu powoli wspinali się na pierwsze miejsce w Konferencji Zachodniej.
Pokazano to przed wczorajszym zwycięstwem nad Jazzem https://t.co/SgaCg2eQXA
— MrBuckBuck (@MrBuckBuckNBA) 16 listopada 2026 r
Uzależnienie od Wemby… niepokojące?
Według statystyk z .
- W ataku: +14,3 punktów zdobytych z Wembanyamą na boisku
- W obronie: +28,3 punktów straconych bez Wembanyamy na boisku
Według danych z , Spurs mają w tym sezonie 257 punktów przewagi nad przeciwnikiem w 416 minut, a na parkiecie znajduje się Victor Wembanyama. Kiedy siedzi na ławce? -77 w 261 minut. Jeśli przekażemy te dane w ciągu 48 minut (czas pełnego meczu), to otrzymamy coś takiego:
- +30 z Wemby
- -14 bez Wemby’ego
Różnica jest kolosalna. Po pierwsze pokazuje, jak wielki wpływ ma Victor, gdy leży na parkiecie, ale także to, jak bardzo Spurs są od niego uzależnieni, szczególnie w obronie.
Bez wątpienia powiesz nam: masz rację. Jednak zbyt duża zależność od elementu centralnego może być również oznaką słabości kolektywu.
Pamiętamy ten mecz z Dallas na początku listopada ze względu na szalony występ Wemby – 52 punkty, 24 zbiórki i 8 bloków – ale także dlatego, że San Antonio prawie przegrało mecz z powodu minut bez Victora:
Wczoraj wieczorem Spurs Z Victorem Wembanyamą na boisku: +23 w 34 minuty.
Spurs BEZ Victora Wembanyamy na boisku zeszłego wieczoru: -22 w 14 minut.
SZALONY WPŁYW 😱
(i niezbyt pocieszające dla Spurs, co…)
— TrashTalk (@TrashTalk_fr) 5 listopada 2026 r
Lubimy Luke’a Korneta, ale nie ma on regularnego wpływu na grę z zeszłego roku i musimy przyznać, że Spurs cierpią, gdy on lub inny zawodnik zajmuje kluczową pozycję w miejsce Wembanyamy.
Nawet jeśli jesteśmy dopiero na początku sezonu i nawet jeśli San Antonio wybrało dwa wnętrza w drafcie 2026 (Tarris Reed Jr., Jayden Quaintance), aby wspierać Wemby po ograniczeniach ujawnionych w play-offach, możemy się zastanawiać, czy Spurs nie powinni spróbować pozyskać nowego wnętrza na przyszłą wiosnę. Z pewnością nadal istnieją rozwiązania oparte na małych piłkach (Keldon Johnson, Carter Bryant), ale rotacja za Victorem pozostaje naprawdę słabym punktem.
W play-offach można to opłacić gotówką, nawet jeśli Wemby rozegra o wiele więcej minut na mecz niż w sezonie zasadniczym.
Skład składający się z trzech obrońców działa, ale…
Przed rozpoczęciem sezonu wyraziliśmy nasze wątpliwości dotyczące związku De’Aaron Fox – Stephon Castle – Dylan Harper, w szczególności ze względu na problemy z rozmieszczeniem miejsc, jakie może to powodować oraz brak zdjęć zewnętrznych. Problemy, które mogą potencjalnie wpłynąć na zbiorową równowagę Spurs.
Na dzień 17 listopada statystyki wskazują, że trójka działa po obu stronach boiska (via):
- 140 minut spędzonych razem na parkiecie (około 11 na mecz)
- 127,4 punktów zdobytych na 100 posiadań
- 90,9 punktów straconych na 100 posiadań
- Ocena netto +36,5 pkt
Należy jednak wspomnieć, że Fox – Castle – Harper są kojarzeni tylko wtedy, gdy Victor Wembanyama jest z nimi na parkiecie. To trio nigdy nie gra bez Wemby, co pomaga zwiększyć liczby.
Trzech obrońców Spurs, w skład których wchodzą De’Aaron Fox, Stephon Castle i Dylan Harper, generuje absurdalne liczby 🔥
– San Antonio ma +56 w 90 minut razem (rekord 8-2, nr 1 w rankingu netto)
– Dylan Harper prowadzi WSZYSTKICH strażników NBA w obszarze zastrzeżonym FG% (77,6%)
– Victor Wembanyama trafia na 67,3% z pola karnego, gdy cała trójka znajduje się na parkiecie
(Przez @MichaelVPina)
— NBABase (@TheNBABase) 9 listopada 2026 r
Pomimo tych dobrych wyników obawy dotyczące braku odstępów i adresu nie zniknęły. Dzisiaj, w nowym składzie trenera Mitcha Johnsona, widzimy na przykład Stephona Castle’a wykonującego prawie sześć zwycięskich strzałów każdego wieczoru (w porównaniu do 3,6 w zeszłym roku), którego czasami broni obrońca przeciwnika, który dobrowolnie pozostawia go otwartego. Problem w tym, że jego procent sukcesu nie wzrósł (33,7%).
Mówiąc bardziej ogólnie, w lidze, w której królują rzuty za trzy punkty, Spurs w tym sezonie daleko do elitarnej drużyny w tej branży (poprzez):
- 23. miejsce w NBA pod względem zdobytych 3 punktów na mecz (12,3)
- 24. miejsce w NBA pod względem liczby rzutów za trzy punkty na mecz (35,7)
- 16. miejsce w NBA pod względem rzutów za 3 punkty (34,4%)
- 26. miejsce w NBA pod względem procentu oddanych za trzy punkty wszystkich strzałów (39%)
- 26. miejsce w NBA z 3-punktowym procentem (31%)
Zatem oczywiste jest, że jeśli każdego wieczoru dominujesz na boisku z potworem takim jak Wembanyama, gdy masz doskonałe wykończenia z Harperem i spółką, gdy wywierasz duży nacisk na felgę i gdy źle radzisz sobie w przejściach po dużej sekwencji defensywnej, to wystarczy, aby zrekompensować słabości i połączyć zwycięstwa. Zwłaszcza przeciwko ograniczonym przeciwnikom. Jednak przeciwko zawodnikom wagi ciężkiej NBA, w zaciętych meczach play-off, ta formuła może pokazać pewne ograniczenia na połowie kortu.
W ubiegłym roku w innej konfiguracji (z ławki wszedł Harper, zaczął Julian Champagnie) Spurs plasowali się w środku tabeli w niemal wszystkich kategoriach statystycznych związanych z 3 punktami. Dlatego ofensywny profil zespołu był ogólnie bardziej zrównoważony.
Spurs, mimo bardzo dobrej serii 12 zwycięstw z rzędu, wciąż więc czekają na grudniowy powrót Tobiasa Harrisa. Wszystko po to, aby powiedzieć, że jest za wcześnie na ekscytację, ale reszta NBA może już zacząć panikować.