Sezon NBA 2026/27 rozpoczął się trzy tygodnie temu, co stanowi okazję do wprowadzenia pierwszej dużej aktualizacji na temat słynnego wyścigu o MVP, który będzie punktem kulminacyjnym całej nadchodzącej kampanii. Luka Doncic i Victor Wembanyama mają niesamowity start, Stephen Curry jest wieczny, a Shai Gilgeous-Alexander zasługuje na status podwójnego posiadacza tytułu. No dalej, ranking!
Najlepszy zawodnik Denver na początku sezonu? Nazywa się nie Nikola Jokić, ale Jamal Murray. Być może jest to powód, dla którego Nuggets są dalecy od ideału na poziomie zbiorowym, ale Murray, jak mówi jego trener David Adelman: 49% skuteczności w strzelaniu, 51% za trzy punkty (przy ośmiu próbach na mecz!), ponad 85% z rzutów wolnych, kilka dobrych kart w składzie (cztery mecze po co najmniej 35 punktów) i wyczyny w doliczonym czasie gry. Oczekujemy dużo lepszej gry od Denver w tym sezonie, ale trudno wymagać więcej od Murraya w ofensywie.
Może się to zdarzyć tylko raz w historii naszego rankingu MVP, ale Ty Jerome – tak, Ty Jerome – zdecydowanie zasługuje na miejsce w pierwszej dziesiątce po swoim wspaniałym rozpoczęciu sezonu. Nikt nie wyobrażał sobie, że Memphis wygra siedem gier na dziesięć, a tym bardziej Jerome w stylu Kyriego Irvinga. Lider rozpoczął swoją kampanię w siódmym niebie, zbierając duże karty ofensywne, kontrole ciepła i exploity wykorzystujące czas. Wystarczająco, aby zainspirować wspaniałą drużynę Grizzlies, która każdego wieczoru dzielnie gra o swoje szczęście, opierając się na swoim liderze i solidnym kolektywie. Jerome prawdopodobnie nie utrzyma się w tym rankingu, ale może z powodzeniem zakończyć MIP w tym sezonie.
Alperen Sengun rozpoczął sezon od kuli armatniej w drużynie Rockets, zanim niewielka kontuzja pleców (dwa opuszczone mecze) zakłóciła doskonałą dynamikę Teksasu. Jednak w ciągu pierwszych dziesięciu meczów turecki zwrotnik zasłużył na swoje miejsce w Rankingu MVP. Sengun błyszczy w środku bardzo solidnego kolektywu z Houston, o czym świadczą jego dobre wyniki (rekord w karierze), a także jego (niewielki) postęp na poziomie 3 punktów. Jego wszechstronność odpowiada jego przydomkowi „Baby Jokic”, ale to przede wszystkim jego nieustępliwość wewnętrzna – na obu końcach kortu – pomaga drużynie Rockets odgrywać wiodącą rolę na Zachodzie.
Jayson Tatum POWRÓT! Z pewnością więc, być może jeszcze nie na swoim najlepszym poziomie, on, który ledwo znajduje swój strzał z dystansu po bardzo skomplikowanym początku sezonu na poziomie 3 punktów. Jednak jeśli chodzi o wszechstronność, rozgrywanie i zdobywanie punktów, JT ogólnie mieści się w granicach swoich standardów sprzed kontuzji. Bardzo zachęcający znak: od wznowienia gry oddał ponad dziewięć rzutów wolnych na mecz (najwyższa średnia w karierze) i gra jeden po drugim. Dowód na to, że odzyskał wiarę w swoje ciało. Bardziej niż kiedykolwiek w głównej roli bez Jaylena Browna i jako bonus (witaj Nowy Jork, witaj Brooklynie), Tatum prowadzi Boston w kierunku drugiej płyty na Wschodzie.
Przed rozpoczęciem sezonu mogliśmy sobie wyobrazić, że Cooper Flagg zostanie w tym roku gwiazdą. Po trzech tygodniach rywalizacji student drugiego roku ma już ugruntowaną pozycję w rankingach MVP. Flagg – nie ma jeszcze 20 lat – przeżywa rozwój podobnie jak LeBron James, z którym codziennie rywalizuje nieco częściej w statystykach wczesnego rozwoju. Jego dojrzałość fizyczna, wyczyny związane z oszczędzaniem pieniędzy, postępy w rozgrywaniu i umiejętność znajdowania sobie dobrych miejsc do zdobywania punktów (szczególnie na średnim dystansie) robią wrażenie. Szczególnie zaszkodził Pacers zeszłej nocy (43 punkty, 10 zbiórek). Flagg na takim poziomie i dobry powrót Kyriego Irvinga sprawiają, że Mavs są znacznie bardziej niebezpieczni, niż się spodziewano.
Podczas gdy niektórzy zastanawiali się nad ofensywną hierarchią wersji superzespołu Sixers, Tyrese Maxey szybko przekonał wszystkich do porozumienia. Numer 1 to on. Jaylen Brown sam to powiedział: Maxey, król strzelców Filadelfii i najczęściej używany zawodnik przez trenera Nicka Nurse, kilka razy odegrał decydującą rolę na początku sezonu, zwłaszcza poprzez swoje ofensywne wyczyny w doliczonym czasie gry. Sixers wygrali wszystkie bliskie spotkania (siedem zwycięstw różnicą mniej niż dziesięciu punktów) i mają najlepszy bilans w Konferencji Wschodniej. Dla przypomnienia: Tyrese zdobył tytuł Gracza Tygodnia pod koniec października.
Dwa tygodnie temu niebo spadło na głowy Thunder: Jalen Williams, Cason Wallace i Chet Holmgren dołączyli do szpitala z powodu długotrwałej nieobecności. Nic nie zniechęca Shaia Gilgeousa-Alexandera, który od tego czasu miał dwa mecze, w których zdobył 40 punktów (przeciwko Cleveland) i dwa inne bardzo dobre występy, co przełożyło się na cztery zwycięstwa Oklahoma City. Oczywiście jego skuteczność spadła, biorąc pod uwagę okoliczności (zwłaszcza, że wykonuje mniej rzutów wolnych, „tylko” siedem na mecz), a jego szalona seria meczów, w których zdobywał 20 punktów, dobiegła końca. Jednak SGA w pełni wykorzystuje swój status panującego podwójnego MVP: przywództwo, wszechstronność, chwytliwość i doskonałe zbiorowe osiągnięcia.
Stephen Curry ma 38 lat. Jest to jego 18. sezon w NBA. A mimo to mamy wrażenie, że cofnęliśmy się o dziesięć lat, kiedy był jednomyślnym MVP. Strzelając na 50%, w tym 46% z parkingu i 99% z rzutów wolnych, Szef Kuchni rozpoczął szaleńczo, pozwalając Wojownikom – których uważaliśmy za bardzo ograniczonych – na zdobycie ośmiu kolejnych sukcesów. Ostateczny dowód na to, że nigdy nie należy lekceważyć zespołu, który ma Wardella Curry’ego (i Yaxela Lendeborga, lol). W zaledwie jedenastu meczach Steph już dwukrotnie przekroczyła granicę 40 punktów (ustanawiając przy tym nowy rekord długowieczności, przepraszam LeBron), była ultrasprzęgłowa i złamała kostki Luce Doncićowi. Potwór!
Po lekkim falstartie Victor Wembanyama aktywował tryb „Obcy”. W szczególności naśladował Wilta Chamberlaina w meczu z Dallas w zeszłym tygodniu (52 punkty, 24 zbiórki, 8 bloków), a następnie wczoraj w Phoenix zdobył 40 punktów – 11 zbiórek – 9 bloków. Najbardziej imponująca rzecz w historii? Wemby gra po 30 minut na mecz. Wembanyama, bardziej dominujący niż kiedykolwiek w pobliżu półkola, prowadzi Spurs (różnica +42,4 punktu w stosunku do 100 posiadań, gdy Vic jest na parkiecie!) i jest bezwzględny w stosunku do przeciwników po obu stronach boiska. San Antonio – początkowo grające w składzie składającym się z trzech obrońców – ma obecnie na koncie dziewięć zwycięstw z rzędu.
Luka Doncic, właśnie wybrany Graczem Tygodnia NBA, obejmuje także prowadzenie w naszym pierwszym rankingu MVP sezonu. I nie bez powodu: zdobywając 361 punktów w pierwszych dziewięciu meczach (średnio 40,1!), Doncic ustanowił nowy rekord NBA w epoce nowożytnej, przewyższając Michaela Jordana. To proste, tylko Wilt Chamberlain zrobił lepiej. Będąc w najlepszej formie w swojej karierze i na czele stworzonego dla niego zespołu, Doncic prowadzi Lakers do najlepszego dzisiejszego rekordu NBA, co jest samą definicją słowa „wartościowy” (różnica w ataku ON/OFF: +21 punktów na 100 posiadań dla Los Angeles). Wisienką na torcie: Luka zaczyna się nawet bronić. MVP!
Wyróżnienia: Giannis Antetokounmpo (Heat), Nikola Jokic (Nuggets), LaMelo Ball (Wolves), Deni Avdija (Blazers), Jalen Brunson / Karl-Anthony Towns (Knicks), Cade Cunningham (Pistons), Scottie Barnes (Raptors)…
